بینش تصمیم گیری خوب
- بهداشت روان
- 8 دیدگاه
- 2900 بازدید
گروهی از بچه ها در نزدیکی دو ریل راه آهن، مشغول به بازی کردن بودند. یکی از این دو ریل قابل استفاده بود ولی آن دیگری غیرقابل استفاده. تنها یکی از بچه ها روی ریل خراب شروع به بازی کرد و پس از مدتی روی همان ریل غیرقابل استفاده خوابش برد.سه بچه دیگر هم پس از کمی بازی روی ریل سالم، همان جا خوابشان برد. قطار در حال آمدن بود ، و سوزن بان تنها می بایست تصمیم صحیحی بگیرد. سوزن بان می تواند مسیر قطار را تغییر داده و آن را به سمت ریل غیرقابل استفاده هدایت کند و از این طریق جان ۳ فرزند را نجات دهد و ۱ کودک قربانی این تصمیم گردد و یا می تواند مسیر قطار را تغییر نداده و اجازه دهد که قطار به راه خود ادامه دهد( و سه کودک جانشان را از دست بدهند).
سوال:
اگر شما به جای سوزن بان بودید در این زمان کوتاه و حساس چه نوع تصمیمی می گرفتید؟
بیشتر مردم ممکن است منحرف کردن مسیر قطار را برای نجات ۳ کودک انتخاب کنند و ۱ کودک را قربانی ماجرا بدانند که البته از نظر اخلاقی و عاطفی شاید تصمیم صحیح به نظر برسد اما از دیدگاه مدیریتی چطور …. ؟
در این تصمیم، آن ۱ کودک عاقل به خاطر دوستان نادان خود (۳ کودک دیگر) که تصمیم گرفته بودند در آن مسیر اشتباه و خطرناک، بازی کنند، قربانی می شود.
این نوع معضل هر روز در اطراف ما، در اداره ، جامعه در سیاست و به خصوص در یک جامعه دموکراتیک اتفاق می افتد، اقلیت قربانی اکثریت نادان می شوند.
کودکی که موافق با انتخاب بقیه افراد برای مسیر بازی نبود طرد شد و در آخر هم او قربانی این اتفاق گردید و هیچ کس برای او اشک نریخت. کودکی که ریل از کار افتاده را برای بازی انتخاب کرده بود هرگز فکر نمی کرد که روزی مرگش اینگونه رقم بخورد.
اگرچه هر ۴ کودک مکان نامناسبی را برای بازی انتخاب کرده بودند ولی آن کودک تنها قربانی تصمیم اشتباه آن ۳ کودک دیگر که آگاهانه تصمیم به آن کار اشتباه گرفته بودند شد. اما با این تصمیم عجولانه نه تنها آن کودک بی گناه و عاقل جانش را از دست داد بلکه زندگی همه مسافران را نیز به خطر انداخت زیرا ریل از کار افتاده منجر به واژگون شدن قطار گردید و همه مسافران نیز قربانی این تصمیم شدند و نتیجه این تصمیم چیزی جز زنده ماندن ۳ کودک نادان نبود.
مسافران قطار را می توان به عنوان تمامی کارمندان سازمان فرض کرد و گروه مدیران را همان کودکانی در نظر گرفت که می توانند سرنوشت سازمان (قطار) را تعیین کنند.
گاهی در نظر گرفتن منافع چند تن از مدیران که به اشتباه تصمیمی گرفته اند، منجر به از دست رفتن منافع کل سازمان خواهد شد و این همان قربانی کردن صدها نفر برای نجات این چند نفر است.
زندگی کاری همه مدیران پر است از تصمیم گیری های دشوار . با عدم اتخاذ تصمیمات صحیح به سبک مدیریتی، به پایان زندگی مدیریتی خود خواهید رسید.
“به یاد داشته باشید آنچه که درست است همیشه محبوب نیست… و آنچه که محبوب است همیشه حق نیست!”
- تگها: خودشناسی
مطالب پیشنهادی
8 نظر در “بینش تصمیم گیری خوب”
میدونم منظورتون چیه ، من خودم تو این شرایط ترجیح میدم کاری انجام ندم و تصمیمی نگیرم! اجازه میدم زمان به جای من تصمیم بگیره و مسائل رو مشخص کنه .(درست و غلطش رو خودمم نمیدونم!) و شاید تو این جور مواقع درست ترین تصمیم مشورت با یک فردی باشه که بهش بیشتر از همه اعتماد داشته باشیم .
سلام من با نظر هر دو شما موافقم.
اما بحث من چیز دیگه ای بود…من میگم واقعا” چرا بعضی اوقات ما مجبوریم بین دوتا چیز که بهشون میگن خوب و خوبتر یا بد و بدتر یکی رو انتخاب کنیم در حالی واقعا” نمیدونیم کدومیک بهتره یا بدتره(سجاد جان توی متن بینش تصمیم گیری خوب تو ایا واقعا” میتونی بگی کدوم تصمیم بهتره؟؟ اصلا” توی این چنین قضایا خوب وخوبتری وجود داره؟ یا اصلا” وجه تمایز بین بد وبدتر واسه ما چیه؟
من عقیدم متناسبه با قانون نسبیت انشتین و معتقدم هیچ مطلقی بجز خدا وجود نداره و همه ی کارها و تصمیم گیری های ما نسبیه(همونطور که توی قانون نسبیت یک جسم ممکنه از نظر یک ناظر در حال حرکت باشه و در همون موقع از نظر یک ناظر دیگه ساکن باشه) حالا خوب یا بد بودن یک امر نسبی و ممکنه یه چیزی از دیدگاه من خوب در حالی که از نظر شما دوستای خوبم بد جلوه کنه وبرعکس……!!
واقعا” ما کی میتونیم خوب و بد رو از هم تمییز بدیم؟؟؟؟
دوست من tina من اون اون پراگراف رو فقط برای مثال اوردم و نظرم اینه که واسه تصمیم گیری در مورد برخی موضوع های تازه باید عمری فکر کنی تا بتونی یه جواب قانه کننده واسه خودت پیدا کنی…….!
البته اینا همشون فقط نظر منن و نمیدونم شما در این مورد چه فکری میکنید؟؟؟؟؟؟؟؟؟
بله به نظر من هم خوب و خوبتر و تعیین اون نسبی هست ولی به چند تا چیز باید توجه کرد،
واقعا نمیدونیم کدوم بهتره؟! به نظر من در این مطلب تصمیم درست این بود که قطار به راهش ادامه بده،ممکنه ما بعضی وقتا ندونیم کدوم بهتره ولی میتونیم جوانب کار رو در نظر بگیریم.مثلا اینکه ریل از کار افتاده میتونه باعث واژگون شدن قطار بشه!
به نظر من ما مجبوریم انتخاب کنیم چون انسان موجودی مختاری آفریده شده ولی در هر انتخاب راه ها و نشانه هایی وجود دارند که به ما کمک میکنند انتخاب مناسبی داشته باشیم و اگه جایی انتخاب درستی نکردیم ایراد از ما بوده که به این نشانه ها توجه نکردیم.
حرف شما درست ، خوب و خوبتر نسبی هست ولی برای هر شخص این مسئله متفاوت هست.مثلا چیزی رو که من خوب میدونم شاید شما بد بدونید!برای همین برای انتخاب بین این جور موارد باید به درون خودت مراجعه کنی ، ببینی واقعا در زندگی در پی چه هدفی هستی و بر طبق اون هست که میتونی بگی کدوم انتخاب خوب هست و کدوم خوبتر.
بله این حرف شما کاملا” درسته و تا حدودی با نظرتون موافقم…..
اما فقط در مواردی صد میکنه که ما با اونا اشنایی کامل داریم
مثلا” یکی میخاد ادم خوبی باشه میگه که اره من دزدی نمیکنم دروغ نمیگم و….. چون میدونه دزدی کردن یا دروغ گفتن یا…. مشخصه ادم خوب نیست اما اگه یه وقت راست گفتن باعث اتفاقی برگشت ناپذیر بشه و…… اما اون دروغ همه ی ابهام ها رو رفع کنه و نتاجی به مراتب بهتر از اون حرف راست داشته باشه اونوقت واققعا” کدوم ف درسته….؟
این خوب و بد و درست وغلط و….. تنها یک لفظ هستند برای شناخت و چه بسه یک حرف درست فرسنگها با درستی فاصله داشته باشه وبرعکس….
بعضی چیزا هنوز برامون تازگی داره یا هنوز اصلا” خوب وبد بودنشون واسمون ثابت نشده …..؟
برخی مسایل رو نمیشه بی پرده و… باز کرد و به کنکاش و تفسیرشون پرداخت….
به نظرم مسئله راست گفتن و دروغ گفتن و یا دزدی و … در بحث انتخاب کردن قرار نمیگیرند.چون بعید میدونم کسی با انتخاب خودش دزد شده باشه یا به انتخاب خودش دروغ بگه(منظورم اینه مجبور نباشه و دروغ بگه!).در مورد چیزی که گفتید به جمله ی خودتون ارجاعتون میدم! از کجا میدونید که اون دروغ میتونه ابهامات رو بر طرف کنه؟ چه بسا در آینده ابهامات بیشتری رو بوجود بیاره!در جایی خوندم که میگفت برای اینکه بتونید خوب و بد رو تشخیص بدید به درون خودتون مراجعه کنید.در واقع وقتی کار درستی رو انجام میدیم درونمون احساس خوبی رو درک میکنیم(حتی برای اون چیزایی که تازگی دارند) و با انجام کار اشتباه هم همینطور.خیلی چیزها رو نمیشه با منطق توجیه کرد! اگر هم اشتباهی رخ داد که تجربه میشه برای آینده! به هر حال انسان موجودی ممکن الخطاست و نمیشه از این واقعیت اجتناب کرد.
و درمورد راست و دروغ نظر من گفتن حرف راست هست.
حرفتون کاملا” درست اما من چیز دیگه ای میگم..
بله من ۱۰۰٪ با این موافقم که واسه اینکه بدونی کاری که انجام میدی خوبه یا بد باید به ذاتت روجوع کنی و عذاب وجدان توی چنین مواقعی به درد میخوره
یه مثال براتون میزنم
(فرض کنید یکی داداش منو کشه و شما میدونید و بازم میدونید که اگه به من بگید کی اینکارو کرده ممکنه من یه بلایی سر یارو بیارم اما اگه بگید اطلاعی ندارید در حالی که میدونید من کار خطرناکی نمیتونم بکنم
این ممکنه دروغ باشه اما درسته)
این فقط یه مثال بود
حرف من در مورد اون حرفییه که واقعا” نمیدونیم چکار باید کرد که واقعا” درست کدومه؟؟؟؟؟؟؟؟
با نظر ” سجاد ” موافقم.
همونطور که سجاد هم اشاره کرد، انسان موجودی کمال گرا، حسابگر و محتاطه و تقریبا هیچوقت در مسائلی که در “محدوده ی منطق و عقل” قرار میگیره (بخاطر تجربه ها و آگاهی) اشتباه عمل نمیکنه و با تصمیم گیری درست ” و بخصوص در مواردی که سود و زیان” مطرحه، سعی میکنه کمتر متضرر بشه ! بعضی وقتا شما ناچارید انتخاب کنید!!!
اما در رابطه با مثالی که شما در پایان صحبتتون زدین:
در رابطه با تصمیم گیری در حیطه مسائل عاطفی و احساسی، اون چیزی که تحت تاثیر قرار میگیره منطقه!
به نظر من تفاوت در برخورد با مسائل منطقی و احساسیه که گاهی مارو دچار این تناقض ها میکنه
سوال قشنگ و جالبی هست ، به نظرم از اونجایی که انسان موجود کمال طلب و حریصی هست برای همین به طور طبیعی خودش همیشه به دنبال بهترین هست و میتونم بگم تقریبا غیرممکن هست شخصی با آزادی انتخاب کامل بین خوب و خوبتر ، خوب رو انتخاب کنه بلکه خوبتر رو انتخاب میکنه.دقیقا به همین دلیل هم هست که بین بد و بدتر انتخاب پیش میاد چرا که دوست داری بیشترین استفاده رو ببری و به هدفی که داری نزدیکتر بشی!
از طرفی وقتی بین خوب و خوبتر انتخاب پیش میاد بیشتر جنبه های مثبت یک انتخاب نمایان میشن یعنی شما میدونید که ضرری از هر دو انتخاب نخواهید داشت ولی در مورد بد و بدتر جنبه های منفی مطرح هست.البته این نظر من هست.خوشحال میشم سایر دوستان هم نظرشون رو بگن.