خواص طبی گیاه سير

سير هزاران سال براي اهداف پزشكی مورد استفاده بوده است. اين گياه حداقل ‌٣٠٠٠ سال در طب چين كاربرد داشته است.
مصريان، بابلی ها، يونانی ها و رومی ها از سير برای موارد شفابخش استفاده می كرده‌اند. در جنگ‌های جهانی اول و دوم نيز از سير بعنوان ماده ضد عفونی كننده برای پيشگيری از قانقاريا استفاده می شود.
در طول تاريخ، سير در سرتاسر دنيا براي درمان ناراحتی های مختلف شامل فشار خون بالا، عفونت‌ها و مارگزيدگی ها استفاده شده و برخی فرهنگ‌ها از آن برای دفع ارواح شيطانی استفاده میكردند.
در حال حاضر از سير برای كاهش ميزان كلسترول و كاهش خطر بروز بيماری های قلبی – عروقی و نيز برای بهره مندی از خواص ضد ميكروبی آن استفاده مي‌شود.
پياز ريشه گياه سير مصرف پزشكی دارد. از آن میتوان به صورت تازه، خشك و يا روغن گرفته شده استفاده كرد. از آنجا كه برخی تركيبات مفيد در اين گياه در اثر حرارت ديده غير فعال مي‌شوند، لذا سير پخته قدرت طبی كمتری دارد.
سير تاكنون در سطح وسيعی در آزمايش‌های بالينی بر روی حيوانات و انسان و در لوله آزمايش و در بررسی های اپيدميولوژيك براي خواص چندگانه پزشكی آن مورد مطالعه قرار گرفته است. كيفيت آزمايش‌ها بر روی انسان متفاوت بوده است كه مقايسه را در آزمايش‌های مختلف دشوار كرده است.
در بسياري از آزمايش‌های كلينيكی متنوع و اتفاقی تاثيرات سير برروی سطح ليپيد (چربی) مطالعه شده است.
در آزمايشاتی در سال‌های ‌١٩٩٣ تا ‌١٩٩٤ صورت گرفت، مشخص شد كه مصرف سير در كاهش سطح كلسترول خون نقش اساسی دارد. بر اساس توصيه‌های مهم كلينيكی، به بيماران گفته میشود كه سير تاثير خفيف و كوتاه مدت در كاهش چربی خون دارد.
بيمارانی كه سابقه ابتلا به بيماری ترومبوس (تشكيل لخته خونی در عروق يا قلب) را دارند بايد بدانند كه سير میتواند تاثير اندك اما مهم به روی تجمع پلاكت‌ها داشته باشد. به علاوه بايد به بيماران توصيه شود كه اين گياه خاصيت كاهش خطر ابتلا به سرطان بويژه سرطان معده و روده را دارد.